Kunstwerken willen publieke erkenning

Kunstwerken willen  erkenning van een publiek. Niet gezien of gehoord worden is voor een kunstwerk de dood. Kunst heeft behoefte aan erkenning.

In premoderne tijden was het enkel de adel of de clerus die over het
‘kunstzinnige’ van een kunstwerk besliste. In vele gevallen was zelfs die ene blik van de vorst voldoende om
al dan niet in gratie te vallen. In die tijd hoefde men dus ook voor het kunstwerk niet te lobbyen. Het was
gewoon politiek (of katholiek), of het was niet.  (PASCAL GIELEN is verbonden aan het Centrum voor Cultuursociologie, Vlaanderen, In Kunst Markt en Macht)

Een plaats aan de National Mall betekent voor een kunstwerk  erkenning door de autoriteiten, door Smithsonian, door de overheid, en door het artistieke establishment, inclusief kunstcritici en de pers.

Hiernaast Thinker on a Rock, Barry Flanagan National Gallery of Art, sculpture garden.

In Thinker on a Rock the artist substitutes the hare for Rodin’s Thinker (1880), making an irreverent reference to one of the world’s best-known sculptures, a version of which may be seen in the West Building sculpture galleries. En zo citeert Flanagan niet alleen een bestaand kunstwerk, maar profiteert hij ook van de bekendheid van Rodin. En geeft Rodin erkenning.

De kracht van kunst


” Het symposium A Hard Talk on Soft Power, dat vandaag plaatsvindt in het Rijksmuseum, wil de verleidingskracht van kunst nader onderzoeken. Kunnen musea en andere kunstinstellingen hun zachte krachten effectiever inzetten? Of, als het nog wat ambitieuzer mag: is het mogelijk de wereld beter te maken door kunst?” (https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/hoeveel-macht-heeft-kunst~b3773bc9/) Volkskrant 26 nov 2015.

‘Ja, ik geloof in soft power’, zegt Art Table-voorzitter Nina Folkersma. ‘Ik denk dat musea een machtsmiddel hebben, dat ze culturele, zachte waarden kunnen uitdragen.’ (idem)

Hoe stel je die invloed vast? Kennelijk bedoelt men met culturele zachte waarden vrede en liefde voor alle mensen, soft power.

Zijn musea dan niet  een middel om macht te poneren, rijkdom te etaleren? In Washington stralen de musea voor de kunsten geen softe power uit, maar de betonnen grandeur en imposante architectuur zijn symbolen van grote politieke en financiele macht. Hiernaast het Natural History Museum. Zie voor alle musea van Smithsonian https://www.si.edu/museums.

 

Ook de kunstwerken in Washington DC zijn bedoeld om de glorie en grootheid van instellingen te tonen. Zoals de sculpturen op het binnenplein van het Ronald Reagan Center .
Hier zie je bijvoorbeeld Martin Puryear’s Bearing Witness, en “Federal Triangle Flowers, Rose,” by Robin Stephen. Beide kunstwerken worden op de site van https://itcdc.com genoemd en beschreven.
Dan heb ik het nog niet over de talloze imposante ruiterstandbeelden van generaals en andere militairen met hun hoge voetstukken.

Making art as the power of the art-establishment

Rock Flower (1986) Charles Simonds, Raw clay mixed with nylon thread, and sand in masonite box, 10 1/2 x 24 3/8 x 24 1/8 in. (26.7 x 61.9 x 61.2 cm) Hirshhorn Museum and Sculpture Garden.

The rock dwelling in Hirschhorn is art, because Hirschhorn nis a museum of art, and Charles Simons is an artist.
The Black house from Skye is a masterpiece of rock building. What is the difference? The power of the art-establishment to declare something art and excluding other works as non-art.

The artist has to enter the art-establishment to get permission to name his works art. Schools of art are a ways to enter the art establishment.

Put it in a museum, declare the maker an artist, write a description of the piece in papers and books.

 

 

 

 

 

 

 

 

Black house on Skye.

Art and Power. Modern (ontaard, experimenteel) of realistisch (volks, totalitair)

By Ludwig Dettmann – anagoria, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=44944349

Dettmann was een door de Nazi-partij goedgekeurd schilder.

zie https://www.marionnelufting.com/art-is-tof/power-kunst-en-macht/

In de periode tussen de beide Wereldoorlogen boden totalitaire regimes verzet tegen experimentele stromingen in de kunst.Stalin vond het allemaal ‘te ver van het volk’ afstaan en schreef het Socialistisch Realisme als verplichte kunstvorm voor. Adolf Hitler noemde de Moderne kunst zelfs ‘ontaard’ en legde grote nadruk op de Realistische kunst.

Na WO II in het Westen beschouwde men iedere vorm van kunst die Hitler en Stalin hadden goedgekeurd nu expliciet ‘fout’, en alle vormen van kunst die zij hadden afgekeurd werden nu ‘goed’ bevonden. Met als resultaat dat het klassieke Realisme voortaan werd gezien als ‘kunst van de vijand’, terwijl het Modernisme symbool ging staan voor de vrijheid van het ‘Vrije Westen’. Voor een ‘moderne’ kunstenaar werd kunst een politieke keuze, een statement, een houding, een daad van verzet tegen de voormalige vijand.

(vrij naar: Marionne Louise Lufting-Heijna)

 

 

 

 

 

By Albert Gleizes – Küppers, Paul Erich, Der Kubismus; ein künstlerisches Formproblem unserer Zeit, 1920, PD-US, https://en.wikipedia.org/w/index.php?curid=38989098. Het schilderij is verdwenen in de nazi-tijd. Was een ontaard schilderij.

Artist or artisan

Made by an artist is art, made by an artisan is folk art?
The difference is measured in money. Art is much more expensive than folk art.
The modern artist is a fruit or product of a romantic world view.

Als het is gemaakt door een kunstenaar dan is het kunst, als het door een ambachtsman is gemaakt dan is het volkskunst?
Het verschil komt tot uiting in de prijs. Kunst is duurder dan volkskunst.
De moderne kunstenaar is een product van de romantische periode.

Is er verschil in macht tussen de twee soorten beeldschepping? Welke van de twee draagt meer bij aan de imponeerfunktie van de kunst?

Is some difference regarding power between art and folk art? Which does more for impress?

kunst en politiek, macht. Art and politics and power.

National Mall Washington DC from Hirschhorn building. The red sculpture in front is Are Years What? (for Marianne Moore) (1967) Mark di Suvero.
The building with the dome is the National Museum of Natural History.

The National Mall is connecting buildings and symbols of political power, Capitol, Washington monument, White house, etc.
The National Park Service states that the purposes of the National Mall are to:
Provide a monumental, dignified, and symbolic setting for the governmental structures, museums and national memorials as first delineated by the L’Enfant plan and further outlined in the McMillan plan. (https://en.wikipedia.org/wiki/National_Mall#L’Enfant_City_Plan) Foundation statement for the National Mall and Pennsylvania Avenue National Historic Park (PDF). National Mall Plan. National Park Service. pp. 6–10. Archived from the original

The sculptures and musea are part of this political/power structures on the Nat. Mall.

Kunst en politiek. Art and political power


Huang Yong Ping, Abbottabat 2013

Huang Yong Ping gebruikt kunst om politieke en culturele hervorming aan te moedigen.
Huang Yong Ping uses artt to instigate political and cultural reform.
Met Abbottabat maakte ze een model (1 op 10) van het gebouw in Pakistan waar Osama bin Laden gevonden is en gedood in mei 2011.
With Abbottabat Huang constructed a ceramic model of the compound in Pakistan whete bin Laden was found and killed in May 2011.
Ze benadrukt ruimte als omgeving voor Leven.
Emphasizing space s a vessel for life
De planten moeten de associatie met dood en sterven die aan de plaats kleeft wijzigen in een teken van leven en groei.

De Abottabat staat in Hirschhorn (washington DC) en is een uiting in een diskussie over politiek en macht. De rondleider haalde de rol van het US leger bij de dood van bin Laden aan.

Het kunstwerk als politiek statement, zoniet dan toch door US-publiek als zodanig begrepen.

Team knowledge.

In For a Service Conception of Epistemic Authority: A Collective Approach, Social Epistemology, 2019, Michel Croce writes:

but I shall focus on moderate non-summativism, according to which a group G can know that p even when not a single individual
member of G knows that p.
This account commonly requires that individual members, despite lacking individual
knowledge that p, share a joint commitment to the proposition that p, or accept that p. For
example, a group of engineers who are testing a new material to create drones can know that the
material is sufficiently resilient even when every member does their own specific part of the test
and inserts their results into a computer that autonomously connects all the information and makes
a reliable prediction. On a moderate non-summativist reading of this case, the team as a whole
knows that the new material meets the required standards of resilience, even though no single
engineer possesses this knowledge.

My question is What does it mean that a group can know that p  when no member of the group knows that p?

To know what a person knows we could ask the person questions about the knowledge. But how do we know a group knows something? Ask a member of the group a question? One cannot ask a group a question that is not a question to a member?

Does Michel Croce use two different forms of knowledge?

What is the use of group knowledge if nobody in or outside the group knows that knowledge?

Groups and expert teams do report their knowledge, so somebody will know.  It would be wordplay to exclude this coordinator, team-leader or director from the group.

Epistemic Vices and stupidity


Carlo M. Cipolla  schreef over de vijf wetten van de domheid, stupidity.
These are Cipolla’s five fundamental laws of stupidity:

Always and inevitably everyone underestimates the number of stupid individuals in circulation.
The probability that a certain person (will) be stupid is independent of any other characteristic of that person.
A stupid person is a person who causes losses to another person or to a group of persons while himself deriving no gain and even possibly incurring losses.
Non-stupid people always underestimate the damaging power of stupid individuals. In particular non-stupid people constantly forget that at all times and places and under any circumstances to deal and/or associate with stupid people always turns out to be a costly mistake.
A stupid person is the most dangerous type of person.

Ik veronderstel dat epistemic virtues zoals thoroughness, self-scrutiny, intellectual curiosity, intellectual creativity, open-mindedness, intellectual courage, and autonomy nodig zijn om stupidity tegen te gaan.
(zie For a Service Conception of Epistemic Authority: A Collective Approach, Michel Croce, University of Edinburgh)

Intellectual arrogance obstructs the gaining and sharing of knowledge.

afbeelding uit http://cantrip.org/stupidity.html, In dat artikel nog meer over zijn werk over stupidity.  De vraag is nog waar in het diagram Epistemic insouciance hoort te staan. Epistemic insouciance consists in a casual lack of concern about whether one’s beliefs have any basis in reality or are adequately supported by the best available evidence.

Vergissen is het zien van een deel van het zijn, en menen dat dat het hele zijn is, aldus Spinoza (Ernst Cassirer, das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft de neueren Zeit). Het is een perspectivische fout.

Wat is de boodschap van een kunstwerk?


In de beeldentuin van de

National Gallery of Art, Washingtons Smitsonian musea, staan twee kunstwerken naast elkaar.

Wat de rechtse te zeggen heeft lijkt direct duidelijk, en de boodschap van het andere werk lijkt duister.

Over de rechter afbeelding: ‘Amor’  https://www.nga.gov/collection/art-object-page.158579.html. De afbeelding is een variatie op het LOVE thema en beeldhouwwerk van Indiana. En dat wijst weer naar de flowerpower tijd.

Over de linker afbeelding  ‘Stele II’  https://www.nga.gov/collection/art-object-page.107765.html  The title refers to a type of ancient stone monument that traditionally served a commemorative function. De titel verwijst naar oude stenen herdinkingsmonumenten.

Als je de achtergrond en bedoelingen en betekenissen van de kunstwerken kent dan kijk je toch anders.